Antoine de Saint-Exupéry

La Eta Princo


    

ĈAPITRO XI

LA DUA planedo estis logxata de malmodestulo.

-Ha! Ha! Ha! Jen vizito de iu admiranto!" de malproksime ekkriis la malmodestulo, tuj kiam li ekvidis la etan princon.

Efektive, por malmodestuloj la aliaj homoj estas admirantoj.

-Bonan tagon," diris la eta princo.

-Vi surhavas strangan cxa pelon."

-Gxi estas por saluti," respondis la malmodestulo. "Por saluti, kiam oni min aklamas. Beda?rinde, neniam iu pasas tie cxi."

-Cxu vere?" diris la eta princo, kiu ne komprenis.

-Klapfrapu viajn manojn unu kontra? la alia," konsilis la malmodestulo.

La eta princo kunfrapis siajn manojn. La malmodestulo modeste salutis, levante sian cxapelon.

-Tio ja estas pli amuza, ol la vizito cxe la regxo," pensis la eta princo. Kaj li denove kunfrapis siajn manojn. La malmodestulo denove salutis, levante sian cxapelon.

Post kvin minutoj de tiu ekzercado la eta princo lacigxis pro monotoneco de la ludo.

-Kaj kion fari," li demandis, "por ke la cxapelo falu?" Sed la malmodestulo ne a?dis. La malmodestuloj cxiam a?das nur la?dojn.

-Cxu vi vere multe admiras min?" li demandis la etan princon.

-Kion signifas admiri?"

-Admiri signifas rekoni, ke mi estas sur la planedo la plej bela, plej bele vestita, plej ricxa, kaj plej inteligenta homo."

-Sed vi estas sola sur via planedo!"

-Faru al mi tiun cxi plezuron! Tamen admiru min!"

-Mi admiras vin," diris la eta princo, levante iom siajn sxultrojn, "sed kiel tio povas interesi vin?"

Kaj la eta princo foriris.

-La grandpersonoj certe estas tre strangaj," li nur pensis dumvoje.