Antoine de Saint-Exupéry

La Eta Princo


    

ĈAPITRO XV

LA SESA planedo estis dekoble pli vasta. Gxi estis logxata de maljuna sinjoro, kiu verkis dikegajn librojn.

-Nu! Jen esploristo!" li ekkriis, kiam li ekvidis la etan princon.

La eta princo sidigxis sur la tablon kaj iomete anhelis pro laceco. Li jam tiom vojaxis!

-De kie vi venas?" demandis la maljuna sinjoro.

-Kio estas tiu dika libro?" diris la eta princo. "Kion vi faras tie cxi?"

-Mi estas geografo," diris la maljuna sinjoro.

-Kio estas geografo?"

-Geografo estas klerulo, kiu scias, kie trovigxas maroj, riveroj, urboj, montoj kaj dezertoj."

-Tio cxi estas tre interesa," diris la eta princo. "Jen fine vera profesio!" Kaj li jxetis cxirka?rigardon sur la planedon de la geografo. Li ankora? neniam vidis tiel majestan planedon.

-Estas tre bela via planedo. Cxu estas oceanoj sur gxi?

-Mi ne povas scii tion," diris la geografo.

-Kaj urboj, riveregoj, dezertoj?"

-Anka? tion mi ne povas sii," diris la geografo.

-Sed vi estas geografo!"

-Gxuste," diris la geografo, "sed mi ne estas esploristo. Esploristoj tute mankas al mi. Ne geografoj kalkulas urbojn, riveregojn, montojn, marojn, oceanojn kaj dezertojn. Geografo estas tro grava persono por vagadi. Li ne forlasas sian skribotablon, sed tie akceptas esploristojn. Li pridemandas ilin kaj notas iliajn rememorojn. Kaj, se la rememoroj de iu el ili sxajnas al li interesaj, la geografo enketas pri la moraleco de la esploristo.

-Kaj do?"

-Cxar esploristo, kiu mensogus, ka?zus katastrofojn en libroj pri georafio. Kaj anka? esploristo, kiu drinkus."

-Kaj do?" diris la eta princo.

-Cxar la ebriuloj vidas duige. Tiam la geografo notus du montojn tie, kie estas nur unu."

-Mi konas iun, kiu estus malbona esploristo," diris la eta princo.

-Povas esti. Do, kiam la moraleco de la esploristo sxajnas bona, oni enketas pri lia eltrovo."

-Cxu vi iras tien por rigardi?"

-Ne. Tio estus tro komplika. Sed oni postulas de la esploristo, ke li donu pruvojn. Se ekzemple temas pri eltrovo de granda monto, oni postulas, ke li alportu el gxi grandajn sxtonojn."

La geografo subite ekscitigxis.

-Sed vi mem venas de malproksime! Vi estas esploristo! Priskribu al mi vian planedon!"

Kaj la geografo malfermis sian registron kaj pintigis sian krajonon. Oni skribas la esploristajn rakontojn unue per krajono. Oni atendas por skribi per inko gxis la esploristo estos alportinta pruvojn.

-Nu?" ekdemandis la geografo.

-Ho, cxe mi," diris la eta princo, "ja ne estas tre interese, kaj estas ege malgrande. Mi havas tri vulkanojn. Du aktivaj kaj unu estingita. Sed oni neniam scias!"

-Oni neniam cias," ripetis la geografo.

-Mi anka? havas unu floron."

-Ni ne notas florojn," diris la geografo.

-Kial do? Ili estas la blej bela afero."

-Cxar la floroj estas eferemaj."

-Kion signifas eferema?"

-Libroj pri geografio," diris la geografo, "estas la la plej valoraj el cxiuj libroj. Ili neniam elmodigxas. Tre malofte okazas, ke monto alilokigxas. Tre malofte okazas, ke oceano elsekigxas. Ni priskribas eternajxojn."

-Sed estingitaj vulkanoj povas vekigxi," interrompis la eta princo. "Kion signifas efemera?"

-Cxu vulkanoj estas estingitaj a? aktivaj, estas same koncerne nin," diris la geografo. "Kio gravas por ni, estas la montoj. Ili ne sxangxixas."

-Sed, kion signifas efemera?" denove demandis la eta princo, kiu dum sia vivo neniam rezignas demandon, unufoje farinte gxin.

-Tio signifas ion, kio estas minacata de balda?a forpaso."

-Cxu mia floro estas minacata de balda?a forpaso?"

-Tutcerte."

-Mia floro estas efemera," diris la eta princo, "kaj gxi havas nur kvar dornojn por sin defendi kontra? la mondo! Kaj mi lasis gxin tute sola!"

-Tiel li unuafoje ekbeda?ris. Sed li tuj rekuragxigxis.

-Kion vi konsilas, ke mi vizitu?" li demandis.

-La planedon Tero," respondis la geografo. "Gxi havas bonan reputacion..."

Kaj la eta princo foriris, meditante pri sia floro.